आजोबांचा चष्मा

आता आजोबांचं वय झालं होतं तरीही ते अजून चांगले ठणठणीत होते.चांगले हिंडत फिरत होते.

आज  त्यांचा 90 वा वाढदिवस होता सगळं घरं  सजल होतं आज घरात पार्टी होती आजोबांनी मस्त केक कापला.


आणि दुसऱ्या दिवशी.

आजोबा बाथरूममध्ये पाय घसरून पडले मोठा आवाज झाला सगळेजण धावत आले आणि आजोबांना डॉक्टर कडे घेऊन गेले.

यांची नजर कमी झाली आहे यांना चष्मा 👓 लागलाय ; डॉक्टर म्हणाले.

घरी आल्यावर आजोबा रूसून बसले.

काय झालंय बाबांना; सूनने विचारलं.

त्यांच्या मुलानी सारी हकीकत सांगितली.

आजोबांचे पणजोबा, आजोबा , वडील यांनी मरेपर्यंत चष्मा लावला नव्हता. त्यांच्या घरात कधीच कोणाला चष्मा लागला नव्हता त्यामुळे त्यांनाही चष्मा लावायचा नव्हता.

अरे तो डॉक्टर खोटारडा आहे उगाच लोकांना फसवायचे धंदे करतोय अरे आपल्या आख्ख्या खानदानात कोणालाच कधीच चष्मा लागला नाही आणि मी पण माझ्या उभ्या जन्मात माझ्या डोळ्यांवर चष्मा 👓 लावणार नाही संपला विषय; आजोबा रागारागाने बोलत होते.

आजोबांच्या शब्दा बाहेर जाण्याची कोणाचीच हिंमत नव्हती त्यामुळे तो विषय तिथेच संपला.

आणि एक दिवस अचानक

आजोबा सोन्याच्या दुकानात जाऊन सोन्याचा चष्मा घेऊन घरी आले.

आता आजोबा चष्मा घालून मस्त हिंडत फिरत होते सगळीकडे आनंदाने मिरवत होते.

एक दिवस अचानक ते रस्त्याने चालत असताना त्यांचा सोनेरी चष्मा चोरीला गेला त्यांनी चोराला पकडण्याचा प्रयत्न केला पण व्यार्थ.

आजोबा पोलिस ठाण्यात गेले.

हां  बोला  आजोबा काय तक्रार आहे तुमची'? पोलिस म्हणाले. 

माझा चष्मा हरवलाय; आजोबा म्हणाले.

अहो मग नवीन घ्या ना; पोलिस म्हणाले.

अहो माझा सोनेरी चष्मा हरवलाय; आजोबा म्हणाले.

काय; पोलिस आश्चर्य चकित होऊन म्हणा‌ले. 

आणि मग चष्म्याचा ‌‌शोध सुरू झाला पण काही केल्या आजोबांचा चष्मा सापडेना.

आणि मग शेवटी एक दिवस. 

त्यांच्या मुलाने कबुली दिली.

कि मीच पैसे देऊन बाबाचा चष्मा चोरी करायला लावलाय; तो सांगत होता.

अहो पण का?'' पोलिस म्हणाले.

सांगतो ऐका; त्यांचा मुलगा म्हणाला.

आपल्या परिसरात चोरी आणि खून यांच प्रमाण खूप वाढलंय म्हणून बाबांच्या जीवाला धोका निर्माण होऊ नये म्हणून मी एका माणसाला पैसे देऊन बाबांचा चष्मा 👓 चोरी करायला लावलाय आणि त्याने तो सोनेरी चष्मा 👓 माझ्याकडे आणून दिलाय;तो सांगत होता

पण तुम्हाला अटक तर करावीच लागेल; पोलिस म्हणाले

नको नको साहेब थांबा त्यानें त्याची चुक कबूल केली आहे ना त्याने
 जे काही केलं ते माझ्या भल्यासाठीच केलंय ना ; आजोबा म्हणाले.

ठिक आहे; पोलिस म्हणाले.


पोलिस निघून गेले.

पण बाबा तुम्ही सोनेरी चष्मा कशाला बनवलाय?'  त्यांच्या सुनेने प्रश्न विचारला.

अग काय सांगू तुला; आजोबा सांगू लागले.

त्या दिवशी मी पेपर वाचत बसलो होतो ना तेव्हा मी एक बातमी वाचली की सोन्याचे भाव कमी झाले आहेत म्हणून मी विचार केला की सोनेरी चष्मा 👓 घालून मला मस्त मिरवता येईल म्हणून मी सोनेरी चष्मा घेऊन घरी आलो: आजोबा सांगत होते.


आता मी आयुष्यात कधीच चष्मा घालणार नाही ; आजोबा रागारागाने बोलत होते.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी

पण दुसऱ्या दिवशी त्यांना काहीच दिसेना
 आणि मग तेव्हा मात्र त्यांनी एक साधा चष्मा वापरायला सुरुवात केली.

,✍️ कवयित्री लेखिका श्रावणी संदीप गुंड 





टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

भेट

तिला रोज एक स्वप्न पडायच  पण स्वप्नात ती त्याचा चेहरा नीट पाहू शकली नाही  तिचा जीव त्याच्या भेटीसाठी आतुर झाला होता पण तो आता    नेमका कुठे आहे हे तिला माहीत नव्हतं पण तरीही ती त्यला  शोधत होती.     ती सगळ  विसरली तिला काहीच आठवेना पण  तिला फक्त तोच आठवत होता तिचा जीव त्याच्या आठवणीने व्याकुळ झाला होता.. हा रस्ता कुठे जातो हे विचारायला सुध्दा तिथं कुणीच नव्हतं ती रस्ता चुकली की काय असं तिला वाटलं.   तिच्या मनात घालमेल होत होती तिला कसलीतरी भीती वाटत होती पण तिला कसली भीती वाटतेय हे तिलाही कळतं नव्हतं. तिथं  गेल्यावर काय बोलायचं हे  तिला माहीत नव्हतं  इकडं त्याचाही बांध फुटला होता त्याच्या जीव तिच्यात गुंतलेला होता पण काय  करावं हे त्यालाही कळत नव्हतं  त्याने तिला ओझरता पाहिलं होतं तसं त्या दोघांनीही एकमेकांना ओझरत पाहील होतं पण तरीही ते दोघं एकमेकांच्या प्रेमात पडले होते  ती येईल का, मला होकार देईल का , मी तिला आवडेल की नाही असे असे  अनेक विचार त्याच्या मनात येत होते..   तो कुठेतरी दूर होता आणि ती ...
अधिक वाचा

माझं स्वयंवर

आमच्या राजवाड्यात चांगलीच लगबग सुरू झाली होती तिथं खूप गर्दी जमली होती. मी खूप आनंदात होते. आज मी किती नटले होते,सजले होते हे काही सांगायलाच नको. सगळेजण आनंदात होते सगळेच बाहेर बसून खूप आतुरतेने माझी वाट पाहत होते जेव्हा मी बाहेर गेले तेव्हा सगळेच टक लावून फक्त माझ्याकडेच पहात होते. पण तिथं गेल्यावर मी खूप गडबडून गेले कारण तिथं खूप गर्दी होती देशोदेशीचे रामकुमार माझा नवरा होण्यासाठी एकाच रांगेत बसले होते मला आपलीं बायको बनवायला सगळेच आतूर झाले होते. आणि थोड्यावेळातच कार्यक्रम सुरू झाला. एक एक राजकुमार पुढे येत होता. सगळेच राजकुमार एकदम हुशार, तल्लख बुद्धीचे, रूपवान होते कोणालाच नाव ठेवायला जागाच नव्हती. मला सगळेच राजकुमार आवडले होते पण तरीही मी खूप बावरून गेले होते मला काहीच कळत नव्हतं. अचानक आमच्या दारात गोंधळ सुरू झाला. मला आत जाता येईल का,. कोणीतरी विचारलं. थोड्यावेळाने तो आला. तो कोण आहे हे मला माहीत नव्हतं पण  मी त्याला कुठेतरी पाहिलंय असं मला वाटत होतं. काही दिवसांपूर्वी  मी त्याला TV  वर बघितलं होतं पण मला ते आठवत नव्हत एक माणूस आत आला. अहो युवराज तुम्ही इथं काय कर...
अधिक वाचा

रूसलेली मैत्रीण

माझा फोन वाजला  हॅलो .. मी म्हणालो. अरे ती खूप आजारी आहे..तो म्हणाला. ती कोण ती.. मी म्हणालो. अरे ती तुझी जीवलग मैत्रीण आठवतंय ना..  तो म्हणाला. मला काय आठवत नाही.. मी म्हणालो. आम्ही सगळे तिला बघायला हॉस्पिटल मध्ये चाललोय तुला यायचं असेल तर ये..तो म्हणाला. हो ते माझं मी बघतो.‌ मी म्हणालो. मी असं म्हणालो  तरी त्यांनी मला गाडीत बसून तिकडे नेलच जाताना वाटेत मी आठवणीत रमलो. काय झालं..मी म्हणालो. काही नाही एक प्रॉब्लेम आहे.. ती म्हणाली. अग मग मला सांग ना..मी म्हणालो. काल परवा मी आजारी होते म्हणून माझा सगळा अभ्यास तसाच आहे आणि सरांनी माझी वही मागितली आहे आता सरांना कळेल की माझा अभ्यास बाकी आहे ते .. ती म्हणाली. मग त्यात काय एवढं.. मी म्हणालो. मला सरांची खूप भीती वाटते..ती म्हणाली. सर काय खातात का तुला,, मी हसत हसत म्हणालो. पण ती खूप हिरमुसली होती. ही घे माझी वही जा दाखव सरांना.. मी म्हणालो. Thank you..  ती म्हणाली  तिने माझ्या वही मधून माझं नाव खोडून माझी वही नेली आणि थोड्यावेळात मला परत आणून दिली. काही दिवसांनी ऐक ना मी नाटकात भाग घेतलाय तु माझे संवाद पाठ करून घेशील ...
अधिक वाचा