गाढव

नमस्कार मंडळी 

मी एक साधासुधा धोबी लोकांचे कळकटलेले मळकटलेले कपडे धुऊन चार पैसे कमावतो.

खूप वर्षांपूर्वी माझ्याकडे एक गाढव होत ते आता मरण पावल पण त्याचा लेक मात्र अजूनही माझ्याकडेच काम करतोय तोही  त्याच्या बापा सारखाच प्रामाणिक ,ओझी वाहणारा मालकाला देव मानणारा तो माझं सगळं ऐकायचा मी सांगेल तसाच वागायचा, मी त्याच्या पाठीवर टाकलेलं सगळं ओझं आनंदाने वाहायचा, माझ्यासाठी खूप कामं करायचा,आणि ते पण काहीच तक्रार न करता तो अगदी शाहण्या सारखं वागायचा.

पण एक दिवस त्याला काय झालं कोण जाणे 

तो बांधलेली दोरी सोडून पळून गेला.

तसा कधी मी त्याला दोरीने बांधून ठेवत नाही पण चार पाच दिवस झाले तो खूपच नखरे करत होता सारखाच इकडे तिकडे सैरावैरा पळत होता म्हणून मी आज त्याला दोरीने बांधून ठेवलं होतं.

त्या दिवशी मी बाहेर गेलो असताना याने याला बांधलेली दोरी सोडून पळ काढला यांने याला बांधलेली दोरी खूप मेहनत करून झटपट करून  तोडली आणि तो मुक्त झाला.

मी घरी परत येईपर्यंत घरात दुसऱ्या कोणाला या गोष्टीचा पत्ता सुध्दा लागला नव्हता .

मी घरी परत आल्यावर मला हा सगळा प्रकार समजला.

मी खूप शोधाशोध केली सगळीकडे विचारपूस केली पण तरीही कोणालाच त्याच्याबद्दल काहीच माहित नव्हतं.

शेवटी एक दिवस मी पोलिसांकडे तक्रार केली त्यांनीही शोधाशोध सुरू केली .

चार पाच दिवस असेच गेले.

आता मला याची खूप आठवण येत होती  तो मुका प्राणी  असला तरी आमचा इतक्या दिवसांचा, वर्षांचा सहवास मग मला त्याची आठवण तर येणारच ना.


एक दिवस TV वर बातमी दाखवली की एका गाढावाचा पुण्यात धुमाकूळ पण मला वाटलं की माझ्या गाढवा सारखाच दिसणारा अजून एक गाढव असेल.


दुसऱ्या दिवशी 

वर्तमानपत्रांत सुध्दा तीच बातमी झळकली ती बातमी मी वाचली तेव्हा माझी खात्री पटली हे गाढव माझंच आहे.

काही दिवसांनी मी पुण्याला गेलो.

हे गाढव कधी पासून पुण्यात फिरतय.. एक माणूस म्हणाला.

हो तेच बघून मी त्याला न्यायला आलोय.. मी म्हणालो.

आता सगळ्यांना कळल होत  की मी त्याचा मालक आहे त्यामुळे सगळेच माझ्याकडे त्याची तक्रार करायला येत होते.

त्या दिवशी तुमचं गाढव माझ्या दुकानात शिरलं होत त्याच्या भीतीने माझे सगळे ग्राहक पळून गेले.. एक दुकानदार मला सांगत होता.

कधी कधी तर माझ्या गाढवाने लोकांच्या घरात घुसून गोंधळ घातला होता सगळे त्याला खूप वैतागले होते, त्याच्यामुळे सगळे अगदी हैराण झाले होते, त्याच्यामुळे  सगळ्यांच खाणं,पिणं, जगणं मुश्कील झालं होतं.

एक दिवस तो एका घरात घुसला होता तेव्हा त्या घर मालकाच्या पोरीला बघायला आलेले पाहुणे घरात घुसलेल्या गाढवाला बघून, घाबरून, भीतीने घरातून पळून गेले,, हे सगळं मला कोणीतरी सांगत होतं.

तो पुण्याच्या रस्त्यां वरून इकडे तिकडे सैरावैरा धावत होता रस्त्यावर चालणाऱ्यांना धक्का मारत होता कित्येकांच्या कमरेत लाथा घालून त्याने कितीतरी लोकांची कमर मोडली होती सगळे जखमी झाले होते .. असं मला कोणीतरी म्हणत होतं.

हे सगळं ऐकून मी माझ्या कपाळाला हात लावला.


मी पोलिसांची भेट घेतली.

तुमच्या गाढवा मुळे चार पाच दिवस रस्त्यावर सगळं जाम झालं होतं.. पोलिस मला सांगत होते.

आता माझा गाढव कुठे आहे.. मी म्हणालो.

माहीत नाही तुमचं गाढव आमच्या हातून निसटलं.. पोलिस म्हणाले.

पोलिसांनी माझं गाढव शोधायला माझी खूप मदत केली.

शेवटी मला माझं गाढव सापडलं ते बिचार थकून भागून रस्त्याच्या एका  कडेला  जाऊन बसलं होतं.

मला त्याची ही अवस्था बघून खूप वाईट वाटलं.



काही वेळातच मी त्याला  माझ्या सोबत घरी घेऊन गेलो


✍️ कवयित्री लेखिका श्रावणी संदीप गुंड 



 






टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

भेट

तिला रोज एक स्वप्न पडायच  पण स्वप्नात ती त्याचा चेहरा नीट पाहू शकली नाही  तिचा जीव त्याच्या भेटीसाठी आतुर झाला होता पण तो आता    नेमका कुठे आहे हे तिला माहीत नव्हतं पण तरीही ती त्यला  शोधत होती.     ती सगळ  विसरली तिला काहीच आठवेना पण  तिला फक्त तोच आठवत होता तिचा जीव त्याच्या आठवणीने व्याकुळ झाला होता.. हा रस्ता कुठे जातो हे विचारायला सुध्दा तिथं कुणीच नव्हतं ती रस्ता चुकली की काय असं तिला वाटलं.   तिच्या मनात घालमेल होत होती तिला कसलीतरी भीती वाटत होती पण तिला कसली भीती वाटतेय हे तिलाही कळतं नव्हतं. तिथं  गेल्यावर काय बोलायचं हे  तिला माहीत नव्हतं  इकडं त्याचाही बांध फुटला होता त्याच्या जीव तिच्यात गुंतलेला होता पण काय  करावं हे त्यालाही कळत नव्हतं  त्याने तिला ओझरता पाहिलं होतं तसं त्या दोघांनीही एकमेकांना ओझरत पाहील होतं पण तरीही ते दोघं एकमेकांच्या प्रेमात पडले होते  ती येईल का, मला होकार देईल का , मी तिला आवडेल की नाही असे असे  अनेक विचार त्याच्या मनात येत होते..   तो कुठेतरी दूर होता आणि ती ...
अधिक वाचा

माझं स्वयंवर

आमच्या राजवाड्यात चांगलीच लगबग सुरू झाली होती तिथं खूप गर्दी जमली होती. मी खूप आनंदात होते. आज मी किती नटले होते,सजले होते हे काही सांगायलाच नको. सगळेजण आनंदात होते सगळेच बाहेर बसून खूप आतुरतेने माझी वाट पाहत होते जेव्हा मी बाहेर गेले तेव्हा सगळेच टक लावून फक्त माझ्याकडेच पहात होते. पण तिथं गेल्यावर मी खूप गडबडून गेले कारण तिथं खूप गर्दी होती देशोदेशीचे रामकुमार माझा नवरा होण्यासाठी एकाच रांगेत बसले होते मला आपलीं बायको बनवायला सगळेच आतूर झाले होते. आणि थोड्यावेळातच कार्यक्रम सुरू झाला. एक एक राजकुमार पुढे येत होता. सगळेच राजकुमार एकदम हुशार, तल्लख बुद्धीचे, रूपवान होते कोणालाच नाव ठेवायला जागाच नव्हती. मला सगळेच राजकुमार आवडले होते पण तरीही मी खूप बावरून गेले होते मला काहीच कळत नव्हतं. अचानक आमच्या दारात गोंधळ सुरू झाला. मला आत जाता येईल का,. कोणीतरी विचारलं. थोड्यावेळाने तो आला. तो कोण आहे हे मला माहीत नव्हतं पण  मी त्याला कुठेतरी पाहिलंय असं मला वाटत होतं. काही दिवसांपूर्वी  मी त्याला TV  वर बघितलं होतं पण मला ते आठवत नव्हत एक माणूस आत आला. अहो युवराज तुम्ही इथं काय कर...
अधिक वाचा

रूसलेली मैत्रीण

माझा फोन वाजला  हॅलो .. मी म्हणालो. अरे ती खूप आजारी आहे..तो म्हणाला. ती कोण ती.. मी म्हणालो. अरे ती तुझी जीवलग मैत्रीण आठवतंय ना..  तो म्हणाला. मला काय आठवत नाही.. मी म्हणालो. आम्ही सगळे तिला बघायला हॉस्पिटल मध्ये चाललोय तुला यायचं असेल तर ये..तो म्हणाला. हो ते माझं मी बघतो.‌ मी म्हणालो. मी असं म्हणालो  तरी त्यांनी मला गाडीत बसून तिकडे नेलच जाताना वाटेत मी आठवणीत रमलो. काय झालं..मी म्हणालो. काही नाही एक प्रॉब्लेम आहे.. ती म्हणाली. अग मग मला सांग ना..मी म्हणालो. काल परवा मी आजारी होते म्हणून माझा सगळा अभ्यास तसाच आहे आणि सरांनी माझी वही मागितली आहे आता सरांना कळेल की माझा अभ्यास बाकी आहे ते .. ती म्हणाली. मग त्यात काय एवढं.. मी म्हणालो. मला सरांची खूप भीती वाटते..ती म्हणाली. सर काय खातात का तुला,, मी हसत हसत म्हणालो. पण ती खूप हिरमुसली होती. ही घे माझी वही जा दाखव सरांना.. मी म्हणालो. Thank you..  ती म्हणाली  तिने माझ्या वही मधून माझं नाव खोडून माझी वही नेली आणि थोड्यावेळात मला परत आणून दिली. काही दिवसांनी ऐक ना मी नाटकात भाग घेतलाय तु माझे संवाद पाठ करून घेशील ...
अधिक वाचा