कोंबड

आज गटारी अमावस्या होती म्या लय खूशीत होतो आज एक चांगलं कोंबड कापायचा अन मस्तपैकी दाबून चिकन  खायचा माझा बेत होता.


म्या काय आज कामावर गेलोच नाय म्हणून म्या जरा उशीराच उठलो एकदम झ्याक आंघोळ पांघोळ करून म्या कोंबड आणायला गेलो.

तर तिथं लयं लाईन होती गर्दी होती तिथं उभ राहून राहून माझे पाय दुखायला लागले.

मग म्या दुसऱ्या दुकानात गेलो पण तिथं बी लय गर्दी होती म्या दुसरं तिसरं असं करत करत  लय दुकान हिंडलो पर सगळीकड तेच.

म्या मझ्या वाटेन घरी जात असतानाची गोष्ट हाय.

मला एक कोंबड रस्त्यानं जाताना दिसलं म्या त्याला पकडायला पार गावाच्या वेशीपर्यंत गेलो पण ते कोंबड माझ्या हातून निसटलं ते निसटलच 

शेवटी मला घरी परत यायला संध्याकाळ झाली मग घरात जे काय असलं नसलं ते खाऊन पिऊन म्या झोपलो 

शेवटी माझा गटारीचा दिवस वाया गेला 

✍️ कवयित्री लेखिका श्रावणी संदीप गुंड 

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

भेट

तिला रोज एक स्वप्न पडायच  पण स्वप्नात ती त्याचा चेहरा नीट पाहू शकली नाही  तिचा जीव त्याच्या भेटीसाठी आतुर झाला होता पण तो आता    नेमका कुठे आहे हे तिला माहीत नव्हतं पण तरीही ती त्यला  शोधत होती.     ती सगळ  विसरली तिला काहीच आठवेना पण  तिला फक्त तोच आठवत होता तिचा जीव त्याच्या आठवणीने व्याकुळ झाला होता.. हा रस्ता कुठे जातो हे विचारायला सुध्दा तिथं कुणीच नव्हतं ती रस्ता चुकली की काय असं तिला वाटलं.   तिच्या मनात घालमेल होत होती तिला कसलीतरी भीती वाटत होती पण तिला कसली भीती वाटतेय हे तिलाही कळतं नव्हतं. तिथं  गेल्यावर काय बोलायचं हे  तिला माहीत नव्हतं  इकडं त्याचाही बांध फुटला होता त्याच्या जीव तिच्यात गुंतलेला होता पण काय  करावं हे त्यालाही कळत नव्हतं  त्याने तिला ओझरता पाहिलं होतं तसं त्या दोघांनीही एकमेकांना ओझरत पाहील होतं पण तरीही ते दोघं एकमेकांच्या प्रेमात पडले होते  ती येईल का, मला होकार देईल का , मी तिला आवडेल की नाही असे असे  अनेक विचार त्याच्या मनात येत होते..   तो कुठेतरी दूर होता आणि ती ...
अधिक वाचा

माझं स्वयंवर

आमच्या राजवाड्यात चांगलीच लगबग सुरू झाली होती तिथं खूप गर्दी जमली होती. मी खूप आनंदात होते. आज मी किती नटले होते,सजले होते हे काही सांगायलाच नको. सगळेजण आनंदात होते सगळेच बाहेर बसून खूप आतुरतेने माझी वाट पाहत होते जेव्हा मी बाहेर गेले तेव्हा सगळेच टक लावून फक्त माझ्याकडेच पहात होते. पण तिथं गेल्यावर मी खूप गडबडून गेले कारण तिथं खूप गर्दी होती देशोदेशीचे रामकुमार माझा नवरा होण्यासाठी एकाच रांगेत बसले होते मला आपलीं बायको बनवायला सगळेच आतूर झाले होते. आणि थोड्यावेळातच कार्यक्रम सुरू झाला. एक एक राजकुमार पुढे येत होता. सगळेच राजकुमार एकदम हुशार, तल्लख बुद्धीचे, रूपवान होते कोणालाच नाव ठेवायला जागाच नव्हती. मला सगळेच राजकुमार आवडले होते पण तरीही मी खूप बावरून गेले होते मला काहीच कळत नव्हतं. अचानक आमच्या दारात गोंधळ सुरू झाला. मला आत जाता येईल का,. कोणीतरी विचारलं. थोड्यावेळाने तो आला. तो कोण आहे हे मला माहीत नव्हतं पण  मी त्याला कुठेतरी पाहिलंय असं मला वाटत होतं. काही दिवसांपूर्वी  मी त्याला TV  वर बघितलं होतं पण मला ते आठवत नव्हत एक माणूस आत आला. अहो युवराज तुम्ही इथं काय कर...
अधिक वाचा

रूसलेली मैत्रीण

माझा फोन वाजला  हॅलो .. मी म्हणालो. अरे ती खूप आजारी आहे..तो म्हणाला. ती कोण ती.. मी म्हणालो. अरे ती तुझी जीवलग मैत्रीण आठवतंय ना..  तो म्हणाला. मला काय आठवत नाही.. मी म्हणालो. आम्ही सगळे तिला बघायला हॉस्पिटल मध्ये चाललोय तुला यायचं असेल तर ये..तो म्हणाला. हो ते माझं मी बघतो.‌ मी म्हणालो. मी असं म्हणालो  तरी त्यांनी मला गाडीत बसून तिकडे नेलच जाताना वाटेत मी आठवणीत रमलो. काय झालं..मी म्हणालो. काही नाही एक प्रॉब्लेम आहे.. ती म्हणाली. अग मग मला सांग ना..मी म्हणालो. काल परवा मी आजारी होते म्हणून माझा सगळा अभ्यास तसाच आहे आणि सरांनी माझी वही मागितली आहे आता सरांना कळेल की माझा अभ्यास बाकी आहे ते .. ती म्हणाली. मग त्यात काय एवढं.. मी म्हणालो. मला सरांची खूप भीती वाटते..ती म्हणाली. सर काय खातात का तुला,, मी हसत हसत म्हणालो. पण ती खूप हिरमुसली होती. ही घे माझी वही जा दाखव सरांना.. मी म्हणालो. Thank you..  ती म्हणाली  तिने माझ्या वही मधून माझं नाव खोडून माझी वही नेली आणि थोड्यावेळात मला परत आणून दिली. काही दिवसांनी ऐक ना मी नाटकात भाग घेतलाय तु माझे संवाद पाठ करून घेशील ...
अधिक वाचा